Open main menu

Şemsedîn Ehmedê Eflakî (bi farisî: شمس‌الدین احمد افلاکی) (bûn di navbera 675ê heta 690ê mişextî/1286ê heta 1291ê piştî Îsayî, mirin 761ê mişextî/1360ê piştî Îsayî) yek ji mirîdên terîqeta mewlewiye ya sofîtiyê û ji mesnewîxwînên xaneqaya Qonyeyê bû. Ew çend salan bi nivîsîna kitêba Menaqib el-'arifîn, li ser jiyan û kerametên Behaedîn weled (babê Celaledînê Rûmî), Birhanedînê Tirmizî, Celaledînê Rûmî, Şemsê Tevrêzî, Selahedînê Zerkûb, Hisamedînê Çelebî, û şêxên dî yên wê terîqetê nivîsîye.

JînenîgarBiguherîne

Cihê jidayikbûna wî nahêt zanîn, lê li goreyê wî bi xwe, babê wî yek ji zanayên dîwana Ewreng Xanê Ordiya Zêrrîn bû. Ji nasnavê wî jî wesa diyar e ko karê wan stêrnasî bûye (eflakî). Lê çawa be paşî ew hat Qonyayê û digel kesên wekî Seracedînê Mesnewîxwîn, Ebdilmuminê Tûqatî û Nizamedînê Erzincanî li xaneqaya mewlewiyeyê dest bi xwandina Mesnewiyê kir. Wekî diayr, di wan heyaman da hindek karên stêrnasîyê jî kirine. Lê paştir bû yek ji mirîdên herî nêzîk yên Arifê Çelebî û digel wî çû gelek bajaran, mîna Tebrêz û Siltaniyeyê.

Piştî mirina Arifê Çelebî, ew bû yek ji mirîdên Abidê Çelebî. Di wan salan da wî xwe bi nivîsîna kitêba xwe ve mijûl kir.

ÇavkanîBiguherîne