Fuzeya balîstîk a navparzemînî

Fuzeya Balîstîk a Navparzemînî kurte FBN (bi inglîzî: intercontinental ballistic missile, ICBM) mûşekek balîtalîstek bi rêjeya herî kêm 5,500 kîlometre ye [1], ku bi taybetî ji bo peymana çekên atomî yên vekirî hatiye damezirandin (şewitandina yekîneyên tironîk an jî bêhtir belav kirin). Bi vî awayî, çekên kevneşopî, kîmyewî û çekên biyolojî jî dikarin bi bandorên cuda cuda were belav kirin, lê qet carî li FBN'ê nehatine avêtin. Pêşniyarên pirjimarên gelek bi destûra wesayîtên rêberî (MIRV) piştgirî dikin, da ku meriv tenê mîlîtalek li ser gelek mirinan digerin, ku her kes dikare êrîşekî cuda bikin.

Testa destpêkê LGM-25C Titan II ya FBN'ê ya binerdê silo li Vandenberg AFB, Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê

Destûra FBN'ê heqîqetek sînor bûye, ku ji bo bikaranîna wan tenê li hemberî armancên herî mezin, wek bajaran hate çêkirin. Ew bijarek bijarte dê "ewle" ye, wekî ku hêza binçavkirinê ya nêzîkî malê bimînin ku ew ê dijwariya dijmin bikin. Li hemberî armancên leşkerî (hinek zehfên hişk) jî êrîşî hêrişek bombervanek bêhtir rastîn xwestin. Duyemîn û sêyemîn sêwirên (wekî LGM-118 Peacekeeper) bi rasta xweşfireh çê dibe ku armanc hebe hedelek êrişên herî biçûk hê bikarin bi serkeftî êrîşî bikin.

FBN'ê ji hêla mestir û gavbûna ji mûşeyên balîtalîstîkên din ên cuda têne çêkirin: Mûşekên Balyozîstîk ên Navendî (MBêN), Mîlîtalayên Navîn ên Navendî (MNN), Mîlîtalayên Biçûk ên Navendî (MBN) û Mûşekên Balîstîk ên Taktîkî (MBT).

Mûşekên Balîstîk ên Kurt û Navîn bi awayekî kolektîf wek Mûşekên Balîstîk ên Şano jî tê zanîn.

FBN'ê diyarkirî

biguhêre
Cure Rêjeya herî kêm (km) Rêjeya herî zêde (km) Welat Rewş
LGM-30 Minuteman III 13,000   Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê
LGM-30F Minuteman II 11,265   Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê Daxuyaniyê
LGM-30A/B Minuteman I 10,186   Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê Daxuyaniyê
LGM-118 Peacekeeper 14,000   Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê Daxuyaniyê
MGM-134 Midgetman 11,000   Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê Daxuyaniyê
Titan II (SM-68B, LGM-25C) 16,000   Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê Daxuyaniyê
Titan I (SM-68, HGM-25A) 11,300   Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê Daxuyaniyê
SM-65 Atlas (SM-65, CGM-16) 10,138   Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê Daxuyaniyê
RTV-A-2 Hiroc 2,400 8,000   Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê Daxuyaniyê
Agni-V 5,000 8,000   Hindistan Karsazî
RS-28 Sarmat 10,000   Rûsya
RS-26 Rubezh 6,000 12,600   Rûsya
RS-24 "Yars" (SS-29) 11,000   Rûsya
RT-2UTTH "Topol M" (SS-27) 11,000   Rûsya
UR-100N (SS-19) 10,000   Yekîtiya Sovyetê
R-36M2 (SS-18) 10,200 16,000   Yekîtiya Sovyetê
RT-23 Molodets 11,000   Yekîtiya Sovyetê Daxuyaniyê
RT-2PM "Topol" (SS-25) 10,000   Yekîtiya Sovyetê
R-9 Desna 16,000   Yekîtiya Sovyetê Daxuyaniye
R-16 13,000   Yekîtiya Sovyetê Daxuyaniyê
R-26 12,000   Yekîtiya Sovyetê Daxuyaniyê
MR-UR-100 Sotka 10,250 10,320   Yekîtiya Sovyetê Daxuyaniyê
UR-100 10,600   Yekîtiya Sovyetê Daxuyaniyê
RT-2 10,186   Yekîtiya Sovyetê Daxuyaniyê
R-7 Semyorka 8,000   Yekîtiya Sovyetê Daxuyaniyê
DF-4 5,500 7,000   Çîn
DF-31 7,200 11,200   Çîn
DF-5 12,000 15,000   Çîn
DF-41 12,000 15,000   Çîn
Jericho 3 6,500 11,500   Îsraêl
Taepadong-2 6,700   Korêya Bakur
KN-08 1,500 12,000   Korêya Bakur
KN-14 8,000 12,000   Korêya Bakur
KN-XX 12,000   Korêya Bakur

Çavkanî

biguhêre
  1. ^ "Intercontinental Ballistic Missiles". Special Weapons Primer. Federation of American Scientists. Roja gihiştinê 14 kanûna pêşîn 2012.