Open main menu

Bêhvil, qatek ji laşê me yê herî girîng a. Bêhvil jî, weke guh, Çav û hwd, qatek ji qatê laşê me yê herî bi pergal û xwediyê tevlîhevîyaka bi pergalî ya pirr mazin a. Du qulên bêhvilê hene. Ev qul jî di kurdî de ji wan Firnik têne gotin. Gotina firnik ji kurdiya berê buhurtiya ya roja me. Hundurê herdû firnikên bêhvilê jî, li gor ku karibin pêdiviyên laş yên ku dikevina ser wan de bicih bênin bûna xwediyê awa bi mirov re.

Weke ku çawa li ser zimanê mirov yê di devê mirov de hin pertekên weke yên gayeyê di bin avê de li ser hene, hin pertekên bi heman rengî yên ku karibin alikariyê bidina pergale bêhvilê aliyê wê yê bêhnkirin û hwd hena. Bêhnkirin, di çerçova pergalekê de bi pergaleka laşî ya ku afiriya dihêkirin. Her firnikek têde hin mû hene. Ew mû jî, karekî wan yê ji bo afirandina baldariyê û afirandinê heya. Karekî wan mûyan yê di firnikan de yê herî girîng ku weke ya wan antênên tv´yan ya ku sinyalan dildê heya.

Î ro, cih bi cih di kurdî ji bêhvilê re Poz jî tê gotin. Lê poz, ew serê bêhvilê yê weke ku hinekî girovere jî.