MEWLÛDA PÊXEMBER (SXL)

Bi navê xudanê cîhan û felek Xudanê hemî ins û cin û melek

Xudanê hemî murx û hov û teba Xudanê meh û sal û roj û şeba

Yeke tim heye dê hebit her Xuda Ne hinkûf û ne hember ne bav û ne da

Ne laş û ne ten, hem ne pê û ne çeng Ne nîşan û ne çehr û kilîş û ne reng

Ne xwîn û ne agir ne ax û ne av Ne roj û ne heyve, ne sî û ne tav

Ne sor û ne gewre ne kesk û ne şîn Ne 'ewr û ne ba ye, ne misk û ne bîn

Li her cî dijî wî ne razan û xew Ko herdem şiyar e, bi roj û bi şew

Çi pesnî bidim em ji wî re xelet Çi rengî bidin wî ne ew reng e qet

Ji bo ademîzad weha mijde da Bi zarê xwe î xweş we gotî: Xuda

Ne pêjin di rengê mi de merî Binêre li tiştê ko min çêkirî

Xuda çêkirî asîmanê bilind Sitêr kirne jê re wekî mûm û find

Hinek nalivin hin bi dewran û ger Belavin ji hev hin li bin hin li ser

Ko ev heyv û roj tim ji rengê kelek Li pê hev rewan in, di çerxa felek

Çi dûr û cidane gelek ew ji hev Ji rojê re ro lê ji heyvê re şev

Ko her yek di şopa xwe de tê û diçî Bi emrê Xuda tim diyek rê û cî

Cîhana mezin wî kire aferîn Digel deşt û zozan li xakî zemîn

Şet û behre û gol û çi derya hemî Ko tê û diçin tê de geşt û gemî

Ber û çol û koh û çiyayêd bilind Weharenge şehr û çi bajar û gund

Rez û bax û mêrg û çi dehl û devî Çem û cok û kanî newel û zevî

Ji bo ademîzad hemî çêkirî Weharenge tacek ji hiş da serî

Xuda daye wî heybetek pir giran Kirî serwerê mirx û hov û teban

Xuda daye wî ne'metin bê jimar Digel hiş û tevdîr bi ziman û zar


Pêximber gelek rakirin wî ji wan Ko rêça durist xweş bidin ber ewan

Gelek rakirin lê neşim ez bibêm Lê çendan dê bêjim, bi kurtî û kêm

Nebî Nûh û Idrîs û Salih û Hûd Nebî bûn li ser nejdê e'ad û semûd

Û Dawûd û Mûsa û 'îsa ji nûr Bi Tewrat û Incîl we hem jî Zibûr

Hemî rakirin bo nejadê cîhan Ko parêz bikin wan ji kufr û şeran

Ji bo ademîzad bibin rêber e Bi zatê Xudê ew bikin bawer e.

  • * *

Di qada hucazê ji nêv miletan Xuda rakirî yek di dewra cîhan

Bi navê Mûhemmed bi zarê 'ereb Kurê 'ebdillahê 'ebdil Muttelib

Weharenge Haşim û 'ebdil Menaf Ko kalên di wî ne bi deng û bi nav

Lê bavê di bîst û yekî ew merî Birahîm Xelîl e kurê Azerî

Diya wî bi navê Emîna Weheb Ji tuxmê Qureyş in bi nav û neseb

Di roja duşembê duwazdê mehê Rebî'a pêşîn ew li der Mekehê

Li xakê Hucazê ko ew nazenîn Bi mizgîn ko ew hatiye der zemîn

Gelek hêvîdar im ji te ey Xuda Bi heqê wî Pêxemberê ko te da

Bi heqê heval û hemî dost û yar Digel min tu îro bibî alîkar

Heta ez ko çêkim evê Mewlidê Di rêça te de, ez bikim vê kedê

Eger ne'b te be himmet û alîkar Nikarin tu tiştî bikim ez tucar

Nemaze ko firset me nîne gelek Ji xeşm û neyarî û zulma felek

Li dorê ko 'alem bigêrin civat Li navê Mûhemmed bikin esselat.

  • * *

Pêximber dema hate qada cîhan Ewî dî ko 'alem di kufrek giran

Ne hîn û ne 'ilm û ne xam û qelem Ne ol û ne dîn tev bi lat û senem

Hinek file hin jî cihû hin mecûs 'Eşîrêd giran Xezrec û Tey û Eûs

Qûreyîş û 'Ebada Rebî' û Muder Ko herdem digel hev bi ceng û bi şer

Temîm û Hewazin bi gurz û bi şuyr Xûza'e û Haşim bi bend û 'eşîr

Reş û tariyê girtiye ser cîhan Nezan û xeşîm û hejar û xizan

Dema ko 'emir bûye çil sal temam Li Mekê ew pêximberê xas û 'am

Di nîva şikefta Herra ya nemir Mûhemmed nimêj û 'îbadet dikir

Ji nişka ve dîbû şikevta Herra Hemî bûye rohnî ji mûm û çira

Li ser destê Cibrîl wehî jê re hat Bi emrê Xuda roj li dunyê hilat

Bi lez rabû serxwe ewî mujde da Bi dengê bilind wî bi navê Xuda

Bi dengê xwe bankir miletan temam Ne ko bes 'ereb lê hemî xas û 'am

Çi Rom û çi Firs û çi Tirk û Teter Çi Kurd û Ecem jî çi Hind û Qecer

Ko bawer bikin tev bi dînê temîz Çi mêr û çi jin hem çi xort û çi qîz

Ji mezna kesê ko kirî bawerî Berî herkesî bû Ebû bekirî

Ji pişka biçûkan bû Elyê mezin Xedîce berî her keç û pîrejin

Weharenge Telhet û Se'ed û Se'îd Zibêrê Ewam hem jî Hemza 'egîd

Eusmanê comerd û îmamê Eumer Bi dîn re tebabûn ko bê ceng û şer

Eubêdê Verrah û kurrê Euf bizan Tebabûn digel bê şek û bê guman

Li bin dara xurma ko wan her dehan Bi sûnd û bi soz û bi dil û bi can

Înan bawerî wan bi Pêximberî Mûhemmed ji bo xwe kirin serwerî

Ko rabin ji bo dîn bikin ew xebat Li navê Mûhemmed bikin esselat.

  • * *
    Destpêka olperestiyê

Serokê cîhan bîrwer û haştîxwaz Şahinşahê 'alem li textê Hûcaz

Rêzanê bilind rêberê ol û dîn Mamostayê zana li xakî zemîn

Dema hate meydan şehê namîdar Digel wî 'Elî ko bi dest Zulfeqar

Li dorê hemî dost û yar û heval Bi wî re tebabûn bi can û bi mal

Îşaret dikir wî bi destê temîz Gerîn lêv û dev xweş bi bendên hedîs

Weharenge Pêximberê dilmezin Go: ey alê Mekê çi mêr û çi jin

Werin guh bidêrin li peyvên Xuda Gelek mîr û paşa çi jar û geda

Civîne li dorê ji tuxmê 'ereb Ji benda Ebû Cehl û bavê Leheb

Go: mizgîn didim we gelî mehrevan Xuda şandime ez li qada cîhan

Baweryê bikin ez ko Pêximber im Ji ola Xuda re bixwe rêber im

Bi zatê Xwedê hûn bikin bawerî Bi min jî înan bin bi Pêximberî

Go: mizgîn bidim we, b' buhişta nemir Azad bin ji dojê çi hûr û çi gir

Yê bawer nekî ew bi van gotinan Mexabin dê ew bî gelek poşiman

Go: ev pût û lat û 'uzza û senem Ji wer fêde nakî bi qend yek derem

Betal in ji bin ev kilîşêd kevir Hemî mane xayiz kesên ko li wir

Wê gavê Ebû Cahilê har û dîn Berî da Mûhemmed bi kerb û bi kîn

Bi fort û gefa geh bi ceng û bi şer Bi peyvên ne xweş tev sixêf û xeber

Wisa jê re gotî neyarê Xuda: Kî ey sêwiyê pir feqîr û geda

Go:sûndê dixwim ez bi heblê mezzin Bi lat û bi 'uzza bi ola kevin

Tu carek dî rabî bi vê bangehê Fermana te rakim ji vê Mekehê

Pêximber dima mest, demek pojinî Lê paşê li rû wî nezanî kenî

Di pê re ewî dest bi jor hilveda Bi peyvên di şêrîn di go:ey Xuda

Tu parêz bike miletêm her demî Ji ber ko nezan û xeşîm in hemî

Ko dîn rohniya xwe bidî ser welat Li navê Mûhemmed bikin esselat.

  • * *
Baweriya gelek kesan bi olê

Di weqta Xuda ev cîhan afirand Teb û mirx û hov û meriv tê'd civand Hiyam û dem û dewr û çerx û felek Çi derya û gol tev bi geşt û kelek

Ko ev tav û 'ewr û ev birq û ba Û ev roj û hîv û surra der siba

Ko her yek dikî kar ew di şopa Xweda Bi dor digerin tev bi emrê Xuda

Eger ko neba ev nîzam û hîsab Cîhan dê bima tim wêran û xerab

Weharenge Pêximberêd rêçenas Ne bûna rêber ew ji bo 'am û xas

Xweşî ne'd ketî der cîhanê tucar Wê her dem bimaya di dest koledar

Ji rengê Ebû Cahil û Bû Leheb Ji zengîn û hem xanedanêd 'ereb

Pêximber di weqta ko deng da cûhan Bi wehî û bi pend hem bi nutq û beyan

Ji dûr û ji nêzîk li dor bûn xelek Înan bawerî pê ji wana gelek

Ko Selmanê Faris ji tuxmê Ecem Bi olê tebabû ji dûr hate cem

Umar ew ji Sûdan Sehîbî ji Rom Bi dîn re tebabû li dor bûne kom

Ji şehrê Mekê ew Bilalê Hebeş Ko ol eşkera kir bi wî dengê xweş

Dibê carekê yek meriv hate cem Bi dest girt û lerzî ji ser ta qedem

Ji nişka ve rabû şehê dil mezin Go:ey dost û yar û hevalên di min

Ne Kesra me îro ne jî Qeyser im Ne xaqan û şah im ne jî begler im

Bi reng û qelafet ne j' we zêde me Merivkî Xuda me yekî wek we me

Çi tiştê dibêjim ji wer yek bi yek Hemî wehî û peyvên Xudayê felek

Pêximber dema ko wisa wî di got Dil û cerg û mêlak ji wan tev di sot

Ji wê rojê pêve ko xelk bir bi bir Bi dîn re tebabûn çi hûr û çi gir

Ze'îmên 'ereb pir li wan xweş nehat Ko rojek ji rojan li hev bûn civat

Ko şêwra xwe danîn bi kerb û bi kîn Bi kuştna Mûhemmed hemî axivîn

Hemî ew ko rabin bi ceng û bi şer Ji Mekê hevalên di wî bikne der

Pêximber dema ko bihîst ev xeber Mexabin gelek ma bi ax û keder

Gelek pojinî wê şevê dil bi xem Ji nişka ve cibrîl ji jor hate cem

Silav lê kir û rûdinişt û kenî Paşê jê re got: xem mexwe ezbenî

Metirs emebe dil bi xem tu tucar Ji ber ko Xuda her bi ter alîkar

Wê ola pir deng bidî der zemîn Wê dînê te bihjê heya Hind û Çîn

De rabe xwe karke tu ey Ehmed Bi bala kevin da biçin nêk Xuda

De fermo ey pêximberê umetê Bi kêf û xweşî da biçin hedretê

Ji balayê jorîn ko ev mijde hat Li navê Mûhemmed bikin esselat.


     Çûna wî li nêk Xuda

Ko Cibrîl dema gote wî ev suxwen Pêximber helestî piya dev bi ken

Bi şahî berê xwe dida meqsedê Heta ko bi çavan bibînit Xwedê

Ko Cibrîl digel wî tebabû bi şeb Di roja dişem bîst û heftê receb

Ji şehrê Mekê ta bi Qudsê meşîn Ji mizgefta Eqsa bi jor hilkişîn

Ji ser hîmê Yezdan bi bala ketin Bi dergahê heq ew gihan ne'b çetin

Ko dengek dihatî ji nêk hezretê Go: fermo ey Pêximberê ummetê

Pêlava xwe tenha ji pê der meke Bi pêlava xwe 'erşêm tu pîroz bike

Eya pendegîr ko ji xwer guh bidêr Li meznahiya wî tu carek binêr

Di weqta ko Mûsa li ser wê riyê Di dî agirek wî li hêla çiyê

Çi pêtek bi şewq bû xuya bû ji dûr Li jorê newalê li ser kohê Tûr

Li ba ket berî da çiyê wî merî Ko bîne ji xwer hin ji wî agirî

Xuda bankirê go: linêk xwe bimîn Newalapîroz e pêlava xwe dîn

Pêlava xwe Mûsa ji pê kir cida Bi xwasî meşî bû huzûra Xuda

Binêre çi ferqek pir e ey bira Bi meznahiya wî ji Pêximbera

Dema der vekir wî bi navê Xuda Ji hêla newar pertewê hilveda

Xwe windakir û ew demek maye mest Lê paşê li hember Xuda dest dibest

Vewesta li hember û ling kirne cot Bi peyvên di şêrîn Pêximber digot

Selavêm bi pîroz li te ey Xuda Bi vî rengî Yezdan li wî ho veda

Selavêm li te rêberê ola genc Ewî go:li min û mirovên diqenc

Furuştan şehadet di dan hedretê Nimêj nuh Xwedê ferkirî l' umetê

Dema şul temam bû, şehê namîdar Li ser baskê Cibrîl ji jor hate xwar

Ji bala dema daketî Mekehê Dî ko hê jî germe cihê xewgehê

Dema roj bi derket bi tîrêj û rav Li çar goşê dunya kirî şewq û tav

Pêximber bi çûnê kirî deng û bas Xelkê tev bihîstin hemî 'am û xas

Jin û mêr bi carek bi balêv meşîn Ehlê Mekehê tev bi ser hilweşîn

Çi yar û heval bê jimar û hîsab Çi gawir çi bawerker û dilxerab

Ko yekser bi carek li wî bûn civat Ji nêv wan ebû Cahilê bê xelat

Go:şerm û fehêt ke bese ey sehar Tu çawa bi jor ket çilo hate xwar

Go:bi emrê Xuda ez bi bala ketim Li ser baskê Cibrîl ji jor daketim

Ebû Cahilî go eger rast dibê Li rêça di Qudsê çi dî wê şebê

Pêximber digo: karewanekî mezin Li rê bû ne ser jê xuyabû ne bin

Bi ser bar û bin bar hemî ew şutur Sibê rojhilat dê xuyakin ji vir

Hevalên di wî bawerî pê kirîn Heçî gawir û dilxerab pê kenîn

Wê gavê pêxember helestî piyan Wî bendek ji Qur'an di xwendî li wan

Kesê ko ola xwe ew bête der Xwedê wê hinek fêris û cengewer

Dê ew bêne ser we bi şerkî giran Mirovin 'egîd û gelek pehlewan

Linêk pakî Yezdan giranqîmet in Li wan nîne tirs û Xwedî heybet in

Ji wê ayetê hemî ketne hev Dixwestin bizanin gelo kîne ev

Îşaret dikir ber bi selman ewî Go: ev yek ji wane we alên di wî

Ji va gotinan hem ji wê ayetê Gawir dilxerab tev ketin heybetê

Ji hev ew bi carek dibûn tar û mar Tenê man li wir bes heval hem jî yar

Ko sehwa Pêximber bi ser wan dihat Li navê Mûhemmed bikin esselat.

  Derketina Pêximber û
  hevalên xwe ji Mekehê

Welatê Hucazê dibû hilekan Mekeh bûye gog ew di hol û şegan

Musilman û gawir cidabûn ji hev Bi kîn û bi azar ko aryane pev

Mexabin ko wan gawirên dînbetal Gelek zor didan Ehmed p hem heval

Li dora pêximber civîn dost û yar Ko çara me îdî nema ji dest neyar

Pêximber ko şêwrek giran wî dibest Digel dost û yarên xwe yî olperest

Ji Mekê biçin ew bi Mûhacirî Bi vî rengî şiwra hema çû serî

Hevalên di wî derketin ew bi meş Ji Mekê berî dan welatê Hebeş

Necaşî ewî padîşahê mezin Bi cîkirne ew derketî mêr û jin

Di pê wan re pêximber û hem heval Ji Mekê hemî derketin koçemal

Bi emrê Xuda derketin ew piling Berî dane şehrê Medîna çeleng

Ko karwan xuyakir li ser wê riyê Jin û mêr hemî derketin pêşiyê

Pêximber û yar tev kirin wan selav Ko himbêz kirin hev wekî law û bav

Bi yek deng û zarî digotin keçan: Bixêr hatî ey padîşahê zeman

Ko heyva cîhan e tu ey şah û ser Ji ruknê yemanî li me daye der

Sezaye li me em bikin xidmetê Bi emrê te Pêximberê ummetê

Ji ber ko tu hatî bi emrê Xuda Di rêça te de em bikin canfida

Ew naga Pêximber li wê tim siwar Li dorê civîbûn meriv bê jimar

Ji hawêr meriv pir dihatin gelek Li dora nagê wan dikirne xelek

Li hefsarê nagê gelek dest pelîn Heya deng ji wan çûye jorê zemîn

Ji alî xwe ve her kesî ko dixwest Bi mêvanya pêximberê olperest

Ji wan re dibûn çend meriv hoşemend Weharenge gotin ewan ev du bend

Ko hefsar bi bestin li dora serî Berî bidne bajêr bela ew herî

Li ber dergehê kê mexel hate ew Mêvanê wî ye padîşahê bedew

Ewê 'alemê tev biya wan kirin Berî dane nagê ji cih rakirin

Ew naga Mûhemmed bi xeml û xêz Berî dane bajêr li dû bûne rêz

Pêximber li wêna siwar hem digel Li ber dergehê Bû Eyûb kir mexel

Dibû kêf û şahî li mala mezin Tijî bûye hundir ji mêr û ji jin

Bi dîna Pêximber gelek şadibûn Hinek rûdiniştin û hin radibûn

Ji ber 'alemê mal tijî tim dima Ji der û ji hundir tu rê tê nema

Pêximber bi zarê xweyî pir temîz Di peyvî ji benda Qur'an û hedîs

Ko bavê Eyûb pir gelek berx û kar Wî ser jêkirin çend şutur hem dewar

Weharenge tuxmê mih û hem jî pêz Ji goşt û birincê mesef kirne rêz

Ji bona Mûhemmed wî ev nan dida Şehrî derketî ketne xêra Xuda

Di pêre Pêximber ewî mal bi mal Belavkir li her malekê yek heval

Li bajarê Yesreb diman derketî Li pey hev wehî ji nik Xuda daketî

Li ser destê cibrîl li gora demê Li ser navê Pêximberê 'alemê

Ketin hîretê ew xwedî pût û lat Li navê Mûhemmed vikin esselat.

        Cenga Bedir

Li Yesreb diman ew du sala temam Ko rojek ji rojan dihat yek piyam

Ko karwanekî pir giran tev şutur Ji Şamê tê berê wî li hêla Bedir

Ko lokin hemî ew bi hejmar hezar Digel karewan çil meriv kolejar


Digel kolejaran du mervên di xas Bû Sifyan e yek yê di wî 'Emrê 'As

Ko ser bar û bin bar hemî dexil û dan Ji sala ko ew sal bûha û giran

Sêsed kes Pêximber ko amade kir Digel wan siwar bû, berî da Bedir

Kufara dema ko bihîstin piyam Hezar kes ji Mekê siwar bûn temam

Li hinda Bedir tev gihiştîne hev Ji toza siwara ko roj bûye şev

Şîhîn ketye hespa şûra da reqîn Xuşîna rimma qade sor bû ji xwîn

Ko soz da hevala wî Pêximberî Go:lêxin buhuşt hatiye ber derî

Li ser karewanî dibû ceng û şer Ji xwînê meşîn ew mesîl û çeper

Demek pir ne çû leşkerê ol û dîn Heftê kuştibûn yê ko mayî revîn

Kirin erxekê ew hemî laş û term Pêximber gotarek bi hêdî û nerm

Dixwendî li wa kuştiyan û mirî Go: tiştê xudayê me got bir serî

Xudayê we yê ji hîm û kevir Çi tiştê ji wer go gelo ma çi kir

Yekî gote:ey rêberê 'alemî Bikêre dipeyvî, mirîne hemî

Pêximber digotê: bi sûnda mezin Bizane ji wan hûn ne guhdartir in

Pêximber û yara wekî mirxê baz Berî dane ayesreb gelek serfiraz

Çi şahîk mezin ko bi ser wan ve hat Li navê Mûhemmed bikin esselat.


        Cenga Uhud

Ko bajarê Yesreb xweş û serfiraz Cih û warê Pêximberê rêçenas

Dibû bingeha padîşahê cîhan Dibû keşwer û payîtextê zeman

Di pê salekê re ji cenga Bedir Bû Sifyan ji Mekê xwe amadekir

Digel sê hezar leşkerêd pêhlewan Berî dane Yesreb, bi şerkî giran

Li Mekê meşîn lek bi lek bir bi bir Daxwaza ewan heyf û tola Bedir

Berî dane Yesreb bi kerb û bi kîn Tiyêd ceng û şer wek gurêd dev bi xwîn

Pêximber dema ko bihîst ev xeber Ewî jî civandî hezar cengewer

Ji Yesreb meşîn bi xelîlî û def Li çiyayê Uhud tev gihiştîne hev

Musulman û Gawir bi hev ariyan Dibû şer di nêv wan newal û çiyan

Ko dijmin ji ber leşkerê ol û dîn Şikestin bi carek hemî tev revîn

Di dîtin ji derbê di wan pir cefa Ji ber wan neyar tevketin berqefa

Mexabin Musilam bi mal daketin Sîpahên di wan tev ji ber hev ketin

Ji nû ve neyar tev li wan zîvirîn Wê gavê Musilman ji ber wan revîn

Nema kes di şer de ewê se'etê Revîn bil ji Pêximberê ummetê

Hevalên di wî pir ji wî bûne dûr Di hatine wî pir rim û gurz û şûr

Pêximber ketî erxekê bêguman Şikandin neyaran ji wî çend diran

Pêximber gelek nav di wana dida Digo: ey Musilman û ehlêd Xuda

Metirsin ji cenga neyar hûn hemî Vegeryan kirin cengeke Rustemî

Pêximber digel dost û yar û heval Ji cenga Uhud tev vegeryane mal

Li Yesreb Musilman hemî bûn civat Li navê Mûhemmed bikin esselat


        Cenga Xundeq

Ko pênc sal temam bû ji wê hicretê Neyarêd Xuda tev ketin heybetê

Ji Necdê heya dergehê Mekehê Ji her êl û Nejid û 'eşîr û rehê

Ze'îmên di wan tev li hevdû gerîn Li mala Ebû Cahilî tev civîn

Bi sûndê ko şêwra hema çû serî Ko peyda bikin deh hezar leşkerî

Berî bidne Yesreb bi cerdek mezin Bi koç û bi mal û bi qîz û bi jin

Pêximber dema ko bihîst ev piyam Heval û hemî yar civandin temam

Rûniştin digel hev bi şêwrek giran Xwe parêz bikin da ji cerda giran

Ko Selmanê Faris bixwe ew li bal Pêximber ji wî ra digo: ey heval

Çi raya te ye ma ji vî leşkerî Çi kin em. Ewî gote:Pêximberî

Di vê xundeqek rumkê kûr û fireh Bikolin li dor Yesrebê asîgeh

Bi vî rengî em xweş dikarin bi wan Bi parêz ne şehrê ji cerda giran

Weharenge fikra ewê Farisî Ko çêtir didîtin ji ya her kesî

Bi şiwra di Selman gelek şadibûn Li ser wê diman û hemî radibûn

Sibê ehlê Yesreb çi jin û çi mêr Amade dibûn tev digel tevr û bêr

Pêximber bi wî destê nerm û temîz Dikola berî her jin û mêr û qîz

Ko xundeq dikolan bi roj û şebê Ji rengê xelek wan li dor Yesrebê

Xelaskirne xundeq ji her çar kenar Di pêre digirtîne ser wan neyar

Digel deh hezar leşkerêd behlewan Mexabin nikarin êrîş bikne wan

Tu hesp qet nikarin xwe çengkin ji ser Ji ber xundeqê ew hemî man li der

Ko konê xwe danîn li dorê bi rêz Diyarî hevûdû ketin herdû hêz

Dihatîne hevûdû bi tîr û kevan Ko mehkê seraser wisa her diman

Musilman 'Emrê Uidê 'amirî Ji gawir dikuştin di nîva şerî

Lê paşê 'icac û mûranek giran Li wan radibû ew du roj û şevan

Hemî leşker û hem sîpahên neyar Ji ber hev ketin tev dibûn tarûmar

Bû Sifyan û leşker ew cerda mezin Şikestin vegeryane mal mêr û jin

Musilman zeman xwe li wana dihet Li navê Mûhemed bikin esselat


  Li hevhatina Hûdeybê

Bi yek salê piştî şerê Xundeqê Pêximber xwe karkir digel bêreqê

Bi sîpah û leşker bi kar û bi bar Digel yek hezar hem jî çarsed siwar

Berî daye Ke'bê lê Bekr û Qûrêş Li hinda Hudeybê hemî ketne pêş

Bi rûbarê hevdû ketin rû bi rû Di nav wan de çêbû gelek geftûgo

Musilman û Gawir li hev hatibûn Ko deh sale dî ew nekin şer bi tûn

Lê soza xwe Gawir ne bir bû serî Ji Xoza'iyan kuştibûn yek merî

Pêximber gelek azirî bû li ser Civandî ewî deh hezar cengewer

Berî daye Mekê bi ceng û bi şer Belê hilnetanîn kesî dest li ber

Bû Sifyan û 'Ebas tebabûn bi dîn Ketin Mekehê bê şer û ceng û xwîn

Ko dîn eşkera bû, li mala Xuda Li jorê meçîtê Bilal bang dida

Pêximber ko ew weqt û ew çax û dem Şikandin hemî pût û lat û senem

Mekî şermîsar man li ber alê dîn Li mizgeft û mala Xwedê tev civîn

Pêximber ji nişka bi ser wan ve hat Teva ser tewandin li dor bûn civat

Pêximber digo: ey 'eşîra Qûrêş Ji dest we medî pir cefa û dilêş

Go:çibkim ji we ez di vê se'etê Ewab gote: Pêximberê ummetê

Birayê me ye hem tu lawê bira Çi ferman û emrê te ye ser sera

Pêximber digo: û li rû wan kenî Me azad kirin hûn hemî ezbenî

Mekeh ko vekir bû wî Pêximberî Berî daye Xeyber digel leşkerî

Wî Xeyber vekir piştî cengek giran Tu dijmin li hember Mûhemed neman

Cizîra 'ereb tev li ber wî vebû Neman têde dijmin hemî berze bû

Ji derya Sipî ta tixûbê 'Ecem Ji behra Xelîc ta Cizîra Qerem

Hemî ketye bin destê şahê cîhan Ko al hate hildan li xan û seran

Ji Xeyber vegerya şehê haştîxwaz Berî daye Yesreb gelek serfîraz

Ko Yesreb dibû bingeha 'ilm û dîn Dibû keşwer û paytextê zemîn

Ji ola di nû şewqê daye welat Li navê Mûhemed bikin esselat


       Heca Xatira

Pêximber di sala dehê hicretê Berî da Mekê ko hec û 'umretê

Ji Yesreb bi derket digel sed hezar Meriv pêr tebabûn peya û siwar

Dema ko ewî hec xelas kir temam Li dorê civîbûn gelek xas û 'am

Pêximber vewesta wê çax û demê Gotarek dixwendî li wê 'alemê

Digo: ey gelî xweş heval û bira, Heca dawî ye ev Heca Xatira

Ji dewra cîhanê ji vê dewletê Nêzîk maye barkim biçim axretê

Ko dunya betal û cefa ye me bes Çi ko payedar der cîhan nîne kes

Digel we dijîm ez di vê se'etê Hemî guh bidêrin li vê şîretê

Di ola me de qet ne hin kolejar Ne hin cirîtî hem ne hin bendewar

Mirovên reş û gewr hemî wek hev in Ji yek dê û bav in, hemî yek reh in

Kurê Adem in û Adem ji xak Yê çêtir ew e yê bi karê xwe çak

Xwîn û 'erz û malên di we li we heram Xwedê ni'meta xwe li we kir, weselam

Gelek hêvî û tewqedar im ji we Bi ola xwe bigrin me xatir ji we

Zimmîn ketye wê 'alema bê jimar Girîn tev li ser wî şehê namîdar

Pêximber vegerya Medîna çeleng Digel dost û yara meşîn ne'b dereng

Emir şêst û sê sal çira mileta Li Yesreb nexweş ket bi serêş û ta

Di roja duşembê diwazdê mehê Di pê ko vegerya ji der Mekehê

Di pê yazde sala ji wê hicretê Pêximber wefat kir çûbû rehmetê

Li Yesreb veşartin şehê ummetê Li ber wî vebû dergehê cinnetê

Xwedê xemlandî buhişta 'edin Bi dîbac û istebreq û sundus in

Çemê kewser û hingiv û xemr û şîr Li qada bihiştê meşîn pendegîr

Cewahir belav bû l' bihuşta nemir Zibercet û elmaz û yaqût û dir

Bi ber xemilîn ew rez û dehl û dar Ji xurmew tirî mişmiş û hem hinnar

Ji tuxmê kulîlkêd zer û kesk û şîn Di baxê bihuştê hemî bişkivîn

Ko bîn didin ew gulêd renge reng Tilûr tê dixwînin bi awaz û deng

Furuşt rêz bi rêz bê hesab û jimar Ketin ber selavê ji her çar kenar

Şurust û perî tev ketin şehyetê Ji bo dîtina serwerê ummetê

Xudayê dilovan bi navê xwe ke Tu tîrêj ji rehma xwe bê par meke

Me parêz bike tu ji wê dojehê Bihuştê ji me'r tu bikî bingehê

Me carek rehakî ji gunhê mezin Wehem jî Musilman çi mêr û çi jin

Gelek hêvîdar im ji te ey Xuda Me tevda bidî xatirê Ehmeda

Bi qasî hemî dar û ber û giya Li ser canê Pêximber û Enbiya

Li ser canê şêx û melayên di qenc Li ehlê Xwedê û mirovên di genc

Li dê û li bav û hemî salîhe Li ser rûh û canê hema fatîhe…

     SEYDAYÊ TÎRÊJ